Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος MSc Occ Psy αρ. αδ. 3750/19.5.97

>Υπηρεσίες Ψυχολόγου  >Βιογραφικό  >Projects  >Blog  >Στοιχεία επικοινωνίας  >English   

 

 

>Παιδοψυχολογία

 

της Ι.Ν.Τριπερίνα, Ψυχολόγου, MSc Occ Psy
 

Παιδική κατάθλιψη

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για το θάνατο

Θεωρία του Νου: εφαρμογή σε οχτάχρονα

Η γλώσσα των παιδιών

Αντιξοότητες στην παιδική ηλικία

Παιδική σεξουλικότητα και σεξουαλική παρενόχληση

 

 

Παιδική κατάθλιψη

Μπορούν τα παιδιά που είναι η χαρά της ζωής να καταθλίβονται;

Η παιδική κατάθλιψη είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή από το γονιό γιατί τα παιδιά δεν εκφράζουν ευθέως τα συναισθήματά τους. Δεν λένε «είμαι θλιμμένη, απελπισμένη, σε απόγνωση». Μπορεί να λένε όμως «μου πονάει η κοιλιά, το κεφάλι, δεν έχω όρεξη (ή να έχουν πολλή όρεξη), νυστάζω ή δεν έχω ύπνο, είμαι χαζή ή είμαι κακιά». Επίσης μπορεί οι εκδηλώσεις της συμπεριφοράς τους να είναι διαφορετικές από ό,τι συνήθως: είναι ευερέθιστα, έχουν ξεσπάσματα θυμού και οργής, παθητική επιθετικότητα, αποσύρονται και χάνουν το ενδιαφέρον τους για πράγματα που απολάμβαναν στο παρελθόν. Άγχος, μαθησιακές δυσκολίες, παλινδρομήσεις σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια και κακή διαγωγή μπορεί να εμφανίζονται παράλληλα. Γενετικοί παράγοντες, καταθλιπτικοί γονείς και αρνητικά γεγονότα ζωής αιτιολογούν την εμφάνιση της παιδικής κατάθλιψης. Η ψυχολογική παρέμβαση κρίνεται απαραίτητη το συντομότερο, τόσο για το παιδί όσο και τους γονείς.

Copyright, 27/3/17, I. N. T.

 

 

Πώς να μιλήσουμε στα παιδιά για το θάνατο

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να ζει, όχι για να πεθάνει. Στο αναπόφευκτο γεγονός του θανάτου, όμως, η όποια λογική ερμηνεία δεν μπορεί να ξεπεράσει τον πόνο. Ο πόνος μπορεί να αντιμετωπιστεί με το θρήνο και τη σχέση που διατηρείται με το νεκρό. Οι γονείς διερωτούνται πώς να μιλήσουν στα παιδιά για το θάνατο. Πριν να μιλήσουν στα παιδιά για το θάνατο ας επιτρέψουν στα παιδιά να βιώσουν το θάνατο: όταν είναι κοντά στους μελλοθάνατους, όταν παρευρίσκονται στις κηδείες, όταν επισκέπτονται τα νεκροταφεία, όταν θυμούνται τους νεκρούς και τους έχουν με κάποιον τρόπο μέσα στη ζωή τους.

Είμαι στη διάθεση όποιου θέλει να ζητήσει την εξειδικευμένη ψυχολογική μου υποστήριξη και συμβουλευτική για θέματα απώλειας, ασθένειας, θανάτου.

Copyright, 29/5/17, I. N. T.

 

 

Θεωρία του Νου: εφαρμογή σε οχτάχρονα

Καλλιεργώντας ψυχολογικά τον παιδικό νου.

Η Θεωρία του Νου (Premack & Woodruff, 1978) πρεσβεύει ότι καθένας μας βασίζεται σε μια ψυχολογία του κοινού νου που μας επιτρέπει να αποδίδουμε νοητικές καταστάσεις (συναισθήματα, σκέψεις, αντιλήψεις, πεποιθήσεις, επιθυμίες, προθέσεις, προσδοκίες, όνειρα, ευχές) στους εαυτούς μας και στους άλλους, με στόχο την ερμηνεία της συμπεριφοράς. Μια πρόσφατη έρευνα (Bianco & Lecce, 2016) καταδεικνύει ότι η θεωρία του νου μπορεί να διδαχτεί σε οχτάχρονα παιδιά, από δασκάλους που τους εκπαίδευσαν κατάλληλα οι ψυχολόγοι, βελτιώνοντας τις σχέσεις των παιδιών με τους άλλους και τις επιδόσεις τους στο σχολείο.

Η γνώση δημιουργείται από τον ανθρώπινο νου που με κριτική σκέψη προσπαθεί να κατανοήσει την έμμεσα γνωστή πραγματικότητα, διατυπώνοντας κρίσεις που υπόκεινται σε έλεγχο και σύγκριση με βάση κριτήρια.

Ένα παράδειγμα για το πώς καλλιεργούμε τη θεωρία του νου: δείχνοντας στα παιδιά εικόνες με κοινωνικές καταστάσεις που ενέχουν παρανοήσεις, λάθη ή μπλόφες, και καλώντας τα να αναγνωρίσουν πώς μπορεί να σκέφτονται οι άνθρωποι που παίρνουν μέρος σε αυτές τις καταστάσεις και μετά να συζητήσουν τις διαφορετικές εκτιμήσεις τους σε ομάδες.

Στοιχεία έρευνας:

Translating child development research into practice: Can teachers foster children's theory of mind in primary school?

By F. Bianco & S. Lecce (2016)

British Journal of Educational Psychology, Volume 86, Issue 4, December 2016, Pages 592–605.

Copyright, 3/2/17, I. N. T.

 

 

Η γλώσσα των παιδιών

Πώς "μιλάνε" τα παιδιά;

Η γλώσσα των παιδιών δεν είναι η ελλιπής κατάκτηση της γλώσσας των ενηλίκων, αλλά μια διαφορετική γλώσσα.
Ο ρόλος των γονιών δεν είναι να μάθουν στο παιδί να μιλάει αλλά να το ενεργοποιήσουν να ανακαλύψει το ίδιο τις δομές και τις λειτουργίες της γλώσσας, την οποία, φυσικά, μαθαίνει να μιλάει.
Οι γονείς δεν έχουν τον ρόλο να επαναλαμβάνουν λέξεις για να τις μιμηθεί το παιδί, αλλά να ενημερώσουν, φυσικά, το παιδί για πρόσωπα, ζώα, πράγματα, ενέργειες, καταστάσεις, ιδιότητες που χρειάζεται ή προσπαθεί το παιδί να αντιληφθεί ή να περιγράψει. Κι όλο αυτό μέσα σε ένα πλαίσιο συναισθηματικής αποδοχής άνευ όρων.
Τύποι παρακινητικής ομιλίας
- δεν είναι η σωστή επανάληψη των λέξεων που δεν προφέρει σωστά το παιδί, αλλά η ερώτησή του γονιού (πχ. Παιδί: μπατό! Γονιός: θέλεις να φας τι; και όχι Γονιός: παγωτό;)
- είναι η επεκτατική και διεξοδική ομιλία που διευρύνει και αναλύει τη μονολεκτική έκφραση του παιδιού.
Είδη παιχνιδιού που παρακινούν την ομιλία κατά ηλικία:
0-1 ετών: αισθησιοκινητικό παιχνίδι
1-2 ετών: παιχνίδι αναπαραστάσεων
2-3 ετών: εξερευνητικό παιχνίδι
3-5 ετών: συμβολικό παιχνίδι.

Copyright, 20/11/16, I. N. T.

 

 

Αντιξοότητες στην παιδική ηλικία

photo by gerome viavant on unsplash

Περιλαμβάνουν: σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση πρακτικών και συναισθηματικών αναγκών, ψυχική ασθένεια του γονέα, ανατροφή από γονέα αλκοολικό ή χρήστη ουσιών, φύλακιση γονέα, θάνατος γονέα, διάσταση-απόσταση γονέα, διαζύγιο, ενδοοικογενειακή βία, μετανάστευση, κ.α.

Συνδέονται με: επικίνδυνες συμπεριφορές υγείας, χρόνιες καταστάσεις υγείας, χαμηλό δυναμικό ζωής (έλλειψη κινήτρων, χαμηλό ηθικό), πρόωρο θάνατο.

Χρειάζονται: ψυχολογική υποστήριξη, παρέμβαση, συμβουλευτική, θεραπεία. Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο. Μην διστάζετε. H ψυχολογική βοήθεια δεν είναι ταμπού, δεν προσδίδει κανένα στίγμα (πχ. ψυχικά άρρωστο ή προβληματικό παιδί), στον πολιτισμό μας όχι απλώς είναι κοινωνικά αποδεκτή, αλλά επιβεβλημένη, και μπορεί να είναι αποτελεσματική για το προσωπικό και κοινωνικό όφελος.

Copyright I.N.T, 9/9/17.

 

 

Παιδική σεξουλικότητα και σεξουαλική παρενόχληση

Η παιδική σεξουαλικότητα έχει τα δικά της γνωρίσματα, όπως έχουν τα δικά τους η εφηβική και η ενήλικη σεξουλικότητα, γνωρίσματα που διακρίνουν τις φάσεις ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του ανθρώπου μεταξύ τους. Στην παιδική ηλικία, από τα 7 έως περίπου τα 11 χρόνια, το παιδί ανακαλύπτει το σώμα του και τον εαυτό του προσπαθώντας να γνωρίσει το ευρύτερο περιβάλλον γύρω του και να συνειδητοποιήσει τη σχέση του μαζί του. Σε αυτό το στάδιο ενισχύεται το υπερεγώ του παιδιού, οι κοινωνικές επιταγές και τα πρέπει, όπως τα επιβάλει η οικογένεια και ο περίγυρος. Εάν το παιδί περάσει ομαλά αυτό το στάδιο θα αναπτύξει εργατικότητα και δημιουργικότητα, εάν όχι θα χαρακτηρίζεται από αίσθηση ανεπάρκειας και ματαιότητας. Από τα 11 χρόνια και μετά, το κάθε παιδί με το δικό του ρυθμό, εισέρχεται στην εφηβεία και αποκτά διαφορετική και αμεσότερη σχέση με το σώμα του, το οποίο βλέπει να αλλάζει απότομα και ραγδαία. Ο έφηβος ασχολείται πολύ με το σώμα του, θέλει να είναι ωραίο, θέλει να το κρίνουν οι άλλοι ωραίο. Η φυσική και αναπόφευκτη έκρηξη της εφηβείας είναι εντονότερη όσο περισσότερο έχουν λειτουργήσει συγκρουσιακά εξωγενείς και απρόβλεπτοι παράγοντες όπως η σεξουαλική παρενόχληση, η σεξουαλική κακοποίηση, η παιδοφιλία/παιδεραστία. Στα πλαίσια μιας φυσιολογικής ανάπτυξης είναι σημαντικό οι γονείς και κηδεμόνες να φροντίζουν για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους, πράγμα που γίνεται με φυσικούς τρόπους από τη γέννηση του παιδιού, σταδιακά σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξής του.

Δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα έκθεση του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ για την προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων προσφυγόπουλων στην Ελλάδα, όπου παρατηρείται επιδημία σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών προσφύγων και μεταναστών: http://www.huffingtonpost.gr/2017/04/19/metanasteytiko-harvard-prosfygopoula_n_16092834.html

Copyright, 20/4/17, I. N. T.

 

 

Ενημερωθείτε για τις Ψυχολογικές Υπηρεσίες μας

 

 

Εάν έχετε απορίες ή σχόλια, θα χαρώ για την επικοινωνία.

Πρόσωπο επικοινωνίας

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος MSc Occ Psy

 

Κλείστε ένα ραντεβού

 

 

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 1997-2018