Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος MSc Occ Psy αρ. αδ. 3750/19.5.97

>Ψυχολογία Προσώπων  >Οργανωσιακή Ψυχολογία  >Σχεδιασμός Εμπειρίας  >Βιογραφικό  >Blog  >Στοιχεία επικοινωνίας  >English  

 

 

> Δύσκολες Σχέσεις

 

της Ι.Ν.Τριπερίνα, Ψυχολόγου, MSc Occ Psy

 

 

Αξιοποιήστε τις Ψυχολογικές Υπηρεσίες μας για τις δύσκολες σχέσεις σας.

 

 

 

 

Σε όλη μας τη ζωή θέλουμε να κατανοούμε τον τρόπο που μας μεταχειρίζονται οι άλλοι: τις διαθέσεις, τις προθέσεις, τις αντιδράσεις τους. Όχι μόνο όταν καταλαβαίνουμε ότι μας μεταχειρίζονται άσχημα, αλλά και όταν δεν καταλαβαίνουμε πώς μας μεταχειρίζονται -συνθήκες που αποτελούν ένα δύσκολο σχεσιακό περιβάλλον- κλονιζόμαστε ή ακόμα και χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Αυτό γεννά άγχος, θυμό, φόβο, θλίψη, ντροπή, αίσθηση αβοηθητότητας. Εάν αποσυρθούμε από την προσπάθεια να καταλάβουμε, για να διασωθούμε από τα δύσκολα συναισθήματα, εγκαταλείπουμε τη σχέση και τις δυνατότητές της. Εάν προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, μπαίνουμε στον αγώνα της ζωής που είναι η προσπάθεια της διαχείρισης και αντιμετώπισης των δύσκολων σχέσεων, αναπόφευκτα συγκρουσιακή. Μια σχέση συγκρουσιακή δεν είναι μια προβληματική σχέση, είναι μια δύσκολη σχέση που χρειάζεται προσπάθεια, κόπο και τρόπο για την εξέλιξή της.

 

Αλλά τι καταλαβαίνουμε και πώς ερμηνεύουμε τους άλλους που θυμώνουν και συγκρούονται μαζί μας;

Μέσα από τη διαφωνία τους μαζί μας οι άλλοι μπορεί να δοκιμάζουν να συνδεθούν βαθύτερα μαζί μας, και όχι να αποσυνδεθούν όπως είναι η πρώτη μας εντύπωση.

Σε άλλες περιπτώσεις, ο θυμός μπορεί να ενεργοποιεί κάποιον, να τον διεγείρει, να τον προφυλάσσει από την πτώση του, την ψυχική του κατάπτωση, κι έτσι λειτουργεί ως υπεραναπλήρωση: ο οργισμένος καλύπτει ή ξεπερνάει τα κενά του ή τον φόβο του για τα κενά του με την οργή του. Η οργή δεν είναι μια δυνατότητα, είναι μια αδυναμία του χαρακτήρα. (Το αντίδοτο του θυμού είναι η υπομονή. Ο θυμός έχει βαθιές οικογενειακές ρίζες.)

Και εμείς τι κάνουμε;

Αντί να σπαταλάμε ενέργεια για να ελέγξουμε το θυμό των άλλων, μπορούμε να αξιοποιήσουμε την ενέργειά μας για να ρυθμίσουμε τον τρόπο που θα λειτουργήσουμε εμείς, όταν θυμώνουν οι άλλοι μαζί μας.

Μα δεν έχει σημασία ποιος ξεκίνησε πρώτος; διερωτάστε.

Το ποιος ξεκίνησε πρώτος δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Συμβαίνει συχνά να ενθαρρύνουμε ασυνείδητα τους άλλους να μας συμπεριφερθούν με τον τρόπο που μας συμπεριφέρονται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δικαιολογείται η συμπεριφορά τους. Όταν πέφτουμε θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς, ελέγχουμε τη δική μας συμπεριφορά πριν να τα βάλουμε με τη συμπεριφορά των άλλων.

 

Σκηνή 1η: Σύγκρουση 

Η φωνή "ενός" ανθρώπου δυναμώνει και επιβάλλεται με εντολές και απαιτήσεις, με παράπονα και γκρίνιες, με τρόπους που προκαλούν σύγχυση και θυμό στον "άλλο", κι άλλες φορές απογοήτευση, ματαίωση και απόσυρση. 

Όταν ο "άλλος" προσπαθεί να εκφράσει τρυφερότητα και να ζητήσει υποστήριξη, τα αιτήματά του παρακάμπτονται, αγνοούνται επιδεικτικά ή ακόμα και αντιμετωπίζονται κοροϊδευτικά ή υποτιμητικά από τον "ένα". 

Όταν ο "άλλος" μπαίνει στη διαδικασία να δώσει εξηγήσεις και να εκφράσει δικαιολογίες, κι εκείνες χρησιμοποιούνται από τον "ένα" σαν όπλο εναντίον κάθε προσπάθειας αποδοχής και κατανόησης. 

Το παραμικρό ολίσθημα του "άλλου" αντιμετωπίζεται από τον "ένα" με κατηγορίες προκαλώντας του το συναίσθημα της "προσμονής στη γωνία". 

Η έκφραση της διαφωνίας και των αντιρρήσεων του "άλλου" πυροδοτούν νέες κατηγορίες από τον "ένα" και νέες συγκρούσεις.

Αδιέξοδο. 

 

Σκηνή 2η: Επικοινωνία

Η συζήτηση έχει θέμα και εξελίσσεται: ο ομιλητής ακούγεται ενεργητικά από τον ή τους ακροατές και ανταλλάσσουν μεταξύ τους νεύματα, ματιές, χαμόγελα, επιφωνήματα χαράς, λύπης, έκπληξης, απογοήτευσης, συμπόνοιας. Οι ρόλοι ακροατή και ομιλητή εναλλάσσονται αρμονικά στα πλαίσια του εποικοδομητικού τους διαλόγου και της με νόημα διάδρασής τους. Αναπόφευκτα υπάρχουν μεταξύ τους δισταγμοί, παρανοήσεις, διαφωνίες, μπερδέματα και συγκρούσεις, αν και στις περισσότερες περιπτώσεις η ενόχληση είναι παροδική. Ο καθένας εκφράζει την άποψή του με θάρρος και πάθος, αλλά δεν μένει απόλυτος σε αυτή, μπορεί να την επαναπροσδιορίσει. Η διαδικασία αναθεώρησης και επαναπροσδιορισμού των απόψεων δεν είναι εύκολη. Μπορεί να πληγώνει, αλλά επιδέχεται παρηγοριά. Έτσι, τα προβλήματα λύνονται επί τόπου.

 

Σκηνή 3η: Καθησυχαστικές φράσεις

Φράσεις που ηρεμούν τα παιδιά (μικρά και μεγάλα) σε δύσκολες και συγκρουσιακές καταστάσεις:

-- Όλα στο τέλος θα πάνε καλά.

-- Εσύ έκανες ό,τι μπορούσες.

-- Δεν το ήθελες, ήταν ατύχημα.

 

Copyright, 20/9/18,

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα. Μόνο με την έγγραφη άδεια της συγγραφέως επιτρέπεται η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιοδήποτε τρόπο - έντυπο, ηλεκτρονικό, ηχητικό ή οπτικό - ή μορφή - τμηματικά ή περιληπτικά. 

 

 

Σκηνή 4η: Μια ταινία για το θυμό, τις πηγές και τα αποτελέσματά του

Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B9_%CE%A4%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%A0%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82_%CE%88%CE%BE%CF%89_%CE%B1%CF%80%CF%8C_%CF%84%CE%BF_%CE%88%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B3%CE%BA,_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%9C%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B9

 

 

Σκηνή 5η: Κοινωνική μηχανική

Βρίσκεστε σε ένα καλό εστιατόριο γεμάτο κόσμο. Ψάχνετε για τραπέζι με την μεγάλη παρέα σας και δεν υπάρχει κανένα άδειο. Μα να που αδειάζει ένα τραπέζι σε μια γωνία καταχωνιασμένο. Η παρέα σας πλησιάζει προς τα εκεί. Ποιος θα πρωτοκαθίσει; Πλησιάζετε μια θέση με καλή θέα την ίδια ώρα που κάποιος άλλος από την παρέα σας πλησιάζει επίσης στη θέση που επωφθαλμιάτε. Τι κάνετε; Τρέχετε πρώτος να πιάσετε τη θέση; Αυτό θα θεωρούνταν εγωιστικό. Αφήνετε τον άλλο να πιάσει τη θέση, αυτό θα ήταν μεν γεναιόδωρο, αλλά και ηττοπαθές. Η ψυχολογική έρευνα, μέσα από το Journal of Personality and Social Psychology* προτείνει ότι υπάρχει μια τρίτη επιλογή: λέτε στον άλλο να επιλέξει τη θέση. Οι περισσότεροι άνθρωποι για λόγους ευγένειας επιλέγουν τη χειρότερη θέση κι έτσι γλιτώνετε από το να θεωρηθείτε εγωιστής, ενώ ταυτόχρονα ωφελείτε τον εαυτό σας.

Πώς σας φαίνεται αυτή η πρόταση ρύθμισης της κοινωνικής συμπεριφοράς ή κοινωνικής μηχανικής;

Ποιος θα είναι ο πρώτος που θα μιλήσει; Κι αν γνωρίζει κι ο άλλος κοινωνική μηχανική;

Τι καταδεικνύει για την κοινωνία μας μια τέτοιου είδους συμπεριφοριστική προσέγγιση, εάν προκύπτουν ζητήματα ηθικής και άλλοι προβληματισμοί;

* http://psycnet.apa.org/record/2018-39622-001

Copyright, 4/10/18, Ι.Ν.Τ.

 

 

Ενημερωθείτε για τις Ψυχολογικές Υπηρεσίες μας

 

 

Εάν έχετε απορίες ή σχόλια, θα χαρώ για την επικοινωνία.

Πρόσωπο επικοινωνίας

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος MSc Occ Psy

 

Κλείστε ένα ραντεβού

 

 

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 1997-2018