Κέντρο Ψυχολογικών Εφαρμογών για ιδιώτες και επιχειρήσεις

>Βιογραφικό  >Επικοινωνήστε μαζί μου  >Υπηρεσίες  >Blog  >English 

 

 

Εφαρμοσμένη Ψυχολογία το 2017 - ΜΑΡΤΙΟΣ

 

Δεξαμενή σκέψης

Ψυχολογική επιστημονική θεωρία και πράξη

 

 

της Ι.Ν.Τριπερίνα, Ψυχολόγου, MSc Occ Psy
 

 

η ψυχολογία που εφαρμόζουμε για τη διευκόλυνση και ενδυνάμωση της καθημερινής ζωής
των ανθρώπων, των ζευγαριών, των ομάδων, των οργανώσεων, της κοινότητας

 

 

Παιδική κατάθλιψη

Ο Ψυχολόγος ψαράς

Μένω όπως είμαι ή γίνομαι καλύτερος μέσα σε μια σχέση;

Το δέντρο και το δάσος, μαζί

Εγκλωβισμένος-η στην κρίση πανικού

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις του υπερπληθυσμού
Ανθρώπινες προκαταλήψεις και κοινωνική πόλωση

Σεξουαλική δραστηριότητα και ευτυχία

Selfies, αυτοεικόνα και κοινωνική ευαισθησία

Οι ψυχολόγοι βοηθούν στις αλλαγές

Θέλετε να αξιοποιήσετε τη δεξαμενή σκέψης μας εμβαθύνοντας στα θέματά της; Δείτε πώς.

 

 

Παιδική κατάθλιψη

Μπορούν τα παιδιά που είναι η χαρά της ζωής να καταθλίβονται;

Η παιδική κατάθλιψη είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή από το γονιό γιατί τα παιδιά δεν εκφράζουν ευθέως τα συναισθήματά τους. Δεν λένε «είμαι θλιμμένη, απελπισμένη, σε απόγνωση». Μπορεί να λένε όμως «μου πονάει η κοιλιά, το κεφάλι, δεν έχω όρεξη (ή να έχουν πολλή όρεξη), νυστάζω ή δεν έχω ύπνο, είμαι χαζή ή είμαι κακιά». Επίσης μπορεί οι εκδηλώσεις της συμπεριφοράς τους να είναι διαφορετικές από ό,τι συνήθως: είναι ευερέθιστα, έχουν ξεσπάσματα θυμού και οργής, παθητική επιθετικότητα, αποσύρονται και χάνουν το ενδιαφέρον τους για πράγματα που απολάμβαναν στο παρελθόν. Άγχος, μαθησιακές δυσκολίες, παλινδρομήσεις σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια και κακή διαγωγή μπορεί να εμφανίζονται παράλληλα. Γενετικοί παράγοντες, καταθλιπτικοί γονείς και αρνητικά γεγονότα ζωής αιτιολογούν την εμφάνιση της παιδικής κατάθλιψης. Η ψυχολογική παρέμβαση κρίνεται απαραίτητη το συντομότερο, τόσο για το παιδί όσο και τους γονείς.

Copyright, 27/3/17, I. N. T.

 

 

Ο Ψυχολόγος ψαράς

Αυτά είναι τα ψαράκια που μαζεύει μέσα στο κεφάλι του ένας ή μία ψυχολόγος, βγαλμένα από τα τρίσβαθα κάποιων ανθρώπων. Τα παίρνει και τα επεξεργάζεται για να τα επιστρέψει στους ιδιοκτήτες τους. Επώδυνη διαδικασία, όπως η δουλειά του ψαρά. Αλλά και πόσο μεγάλη χαρά παίρνει ο ψυχολόγος όταν καταφέρνει να βοηθάει. Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να βοηθηθεί κι ο ίδιος. Είναι λυτρωτική αυτή η ώρα και φέρνει τον ψυχολόγο στα πραγματικά του μέτρα: δεν είναι αυθεντία - είναι ένας εργάτης της ανθρώπινης ψυχής. Βοηθάει και βοηθιέται. Ο ψυχολόγος εργάζεται με αφοσίωση στο έργο της ψυχολογίας, με αγάπη για τον άνθρωπο και σεβασμό για τα δικαιώματά του, με ανοιχτό μυαλό και ταπεινότητα.

Ο ψυχολόγος, κατά μια απλή, αφαιρετική και λυρική προσέγγιση είναι σαν τον ψαρά. Έτσι τον συμβολίζει η καλλιτεχνική ματιά ενός βίντεο που γυρίστηκε το 2010 και, τώρα που το ανακαλύψαμε, το βλέπουμε εδώ https://www.youtube.com/watch?v=vdNghrAeks0. Ως ψυχολόγο δεν με αφήνει ασυγκίνητη αυτή η εκδοχή που τη νιώθω αρκετά αληθινή μέσα στην απλοικότητά της. Μια οπτική από την πλευρά του ψυχολόγου. Οι επιστήμονες/επαγγελματίες ψυχολόγοι, είτε εργάζονται ιδιωτικά, είτε ως προσωπικό ή συνεργάτες οργανισμών/εταιρειών, χρειάζονται εποπτεία του έργου τους. Οι νέοι που θέλουν να σπουδάσουν ή σπουδάζουν ψυχολογία, και είναι πολλοί σήμερα, χρειάζονται συμβουλευτική σταδιοδρομίας. Οι τηλεοπτικοί ψυχολόγοι έχουν παίξει το ρόλο τους, επηρεάζοντας τις αντιλήψεις περί του τι είναι ο ψυχολόγος, όσο και οι διπλοθεσίτες ψυχολόγοι (που το πρωί εργάζονται στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα και το απόγευμα ιδιωτεύουν στο σπίτι τους), καθώς και η απόκλιση ανάμεσα στην ακαδημαική και την επαγγελματική κοινότητα των ψυχολόγων, αλλά και οι αμέτρητες σχολές ψυχοθεραπείας. Στην Ελλάδα, που ό,τι δηλώσεις είσαι, ο κόσμος έχει γεμίσει ειδικούς "Ψ" με αδιευκρίνιστα προσόντα, μπερδεύοντας το κοινό. Τα φαινόμενα του παν-ψυχολογισμού και της ψυχολογιοποίησης επίσης συμβάλλουν στην απώλεια του μέτρου.

Παν-ψυχολογισμός: ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του «ολίγον ψυχολόγο» (Φ. Τσαλίκογλου, 2012).

Ψυχολογιοποίηση: όλα τα ανθρώπινα ζητήματα ανάγονται σε ψυχολογικούς λόγους, επικεντρώνοντας την προσοχή στα ψυχολογικά γνωρίσματα των υποκειμένων και συγκαλύπτοντας τον συγκρουσιακό χαρακτήρα μιας κατάστασης (Στ. Παπαστάμου, 1989).

Copyright, 18/3/17, I. N. T.

 

 

Μένω όπως είμαι ή γίνομαι καλύτερος μέσα σε μια σχέση;

Περνώντας από το "σε όποιον αρέσουμε" στο "ροζ".

Η κοινή λογική πρεσβεύει ότι καλή είναι μια σχέση όταν αγαπάει ο ένας τον άλλο ακριβώς έτσι όπως είναι: καλός, κακός, ωραίος, άσχημος, έξυπνος, χαζός. Τότε μόνο μπορεί να είναι αυθεντικός κάποιος, όταν γίνεται αποδεκτός όπως είναι, αλλιώς θεωρείται ότι υποκρίνεται ή δυσφορεί μέσα στη σχέση.

Η ψυχολογική έρευνα όμως έχει εντοπίσει το φαινόμενο Μικελάνζελο, σύμφωνα με το οποίο ο σύντροφος που αναγνωρίζει τα χαρακτηριστικά τα οποία θα ήθελε ο σύντροφός του να έχει, τον παρακινεί να τα αποκτήσει, είτε μέσω ενθάρρυνσης είτε μέσω μίμησης. Έτσι ανακαλύπτει κανείς τον καλύτερο εαυτό του, όπως ο γλύπτης που σταδιακά δίνει μορφή στο γλυπτό του. Για παράδειγμα, ο σύντροφος που αναγνωρίζει και επιβεβαιώνει τον καλύτερο εαυτό του συντρόφου του, τον κάνει να έρχεται όλο και πιο κοντά στον καλύτερο εαυτό του, άρα να αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό του, και τελικά να είναι ο καλύτερος εαυτός του. Σε αντίθετη περίπτωση έχουμε το φαινόμενο Μπλούμπερι, όπου ο ένας βγάζει στον άλλο το χειρότερο εαυτό του. Σύμφωνα με το άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Personality and Social Psychology Bulletin, αυθεντικότητα σε μια σχέση είναι να προσπαθείς να γίνεις αυτό που θέλεις και όχι να παραμένεις αυτό που είσαι.

Muping Gan, Serena Chen (2017). Being Your Actual or Ideal Self? What It Means to Feel Authentic in a Relationship. Personality and Social Psychology Bulletin, Vol 43, Issue 4.

 Όταν αντιληφθούμε τη σχέση ενός ζευγαριού ως ευκαιρία δυναμικής αναδιαμόρφωσης, καθώς αλληλεπιδρούμε και επικοινωνούμε ως ζευγάρι, τότε θα ξεφύγουμε από τη στατική μη ευέλικτη προσέγγιση του «αν σου αρέσω, έτσι όπως είμαι». Με απλά λόγια μήπως το είπε κι ο Μηλιώκας κάπως έτσι; "Τα όνειρά σου κόκκινα, τα όνειρά μου άσπρα, ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ρόζ...". Εκτός από τα όνειρα, ροζ μπορούν να γίνουν κι οι εαυτοί μας, αντί να μείνουν κόκκινοι κι άσπροι παρόλο που βρίσκονται σε σχέση.

Copyright, 16/3/17, I. N. T.

 

 

Το δέντρο και το δάσος, μαζί

Το δάσος. Το όλο. Η μεγάλη εικόνα. Η μάκρο-προσέγγιση των πραγμάτων. Η συνολική θεώρηση.

Copyright, 13/3/17, I. N. T.

 

Το δέντρο. Το μέρος. Η μικρή εικόνα. Η μίκρο-προσέγγιση των πραγμάτων. Focus στο ένα.

Copyright, 13/3/17, I. N. T.

 

 

Εγκλωβισμένος-η στην κρίση πανικού

Στην επιφάνεια τα συμπτώματα, στο βάθος οι εσωτερικές άλυτες συγκρούσεις.

Είμαι μέσα στο αυτοκίνητο, τίποτα δεν συμβαίνει, κι όμως ξαφνικά δεν μπορώ να οδηγήσω, δεν μπορώ να πάρω ανάσα, αδυνατώ να συνεχίσω, σταματώ.

Εκτός από το να αντιμετωπίσω τα συμπτώματα της κρίσης, χρειάζεται να διερευνήσω τα αίτιά της. Στις ψυχολογικές παρεμβάσεις μας, διερευνούμε τις συνθήκες συναισθηματικού εγκλωβισμού που υποβάλλουμε τον εαυτό μας.

Σημαντικά θέματα που με απασχολούν ενδέχεται να έχουν αποσιωπηθεί, να μην έχουν εκφραστεί, ενώ συνιστούν εσωτερικές συγκρούσεις που μου προκαλούν άγχος. Είναι σαν να κλείνω τα θέματα αυτά σε ένα μπαούλο το οποίο, κάποια φαινομενικά άσχετη στιγμή, δεν αντέχει και τραντάζεται από τη συσσωρευμένη ένταση. Το μπαούλο αυτό είναι το σώμα μου, το οποίο μου δίνει το μήνυμα ότι δεν αντέχει άλλο.

Παραδείγματα άλυτων εσωτερικών συγκρούσεων:

-"δεν αναγνωρίζεται η δουλειά μου", "θυσιάζω την οικογενειακή μου ζωή για να ανταποκριθώ στη δουλειά μου",

-"η σχέση των γονιών μου έχει προβλήματα", "αγωνιώ για το μέλλον μου".

-"ο γάμος μου βρίσκεται σε κρίση", "οι προσδοκίες μου για τη συμβίωση με τον/την σύντροφό μου ήταν διαφορετικές".

Μαθαίνοντας να λαμβάνω τα μηνύματα που μου δίνει το σώμα μου, να τα ερμηνεύω σωστά στο εδώ και το τώρα αλλά και σε σχέση με το παρελθόν, να αναγνωρίζω τα συναισθήματά μου, να τα εκφράζω, να συνειδητοποιώ τις ανάγκες μου και να αξιολογώ το κατά πόσο ικανοποιούνται ή μπορούν να ικανοποιηθούν, να ορίζω τη συμπεριφορά μου και να οργανώνω τη στάση της ζωής μου, τότε αντιμετωπίζω τη ρίζα των κρίσεων πανικού και επεγκλωβίζομαι από την αίσθηση του ανεξέλεγκτου και του αδιέξοδου - από το φόβο του φόβου.

Copyright, 13/3/17, I. N. T.

 

 

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις του υπερπληθυσμού

Η ζωή στο πλήθος των ανθρώπων κυλάει πιο αργά;

Ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει διπλασιαστεί κατά τον τελευταίο μισό αιώνα. Μια έρευνα για τις ψυχολογικές επιπτώσεις της αύξησης του πληθυσμού των ανθρώπων, έδειξε ότι όλα τα έθνη παρουσιάζουν συμπεριφορές που αντιστοιχούν σε μια πιο αργή στρατηγική της ιστορίας ζωής. Αυτή η στρατηγική συμπεριλαμβάνει τον μεγαλύτερο προσανατολισμό στο μέλλον, την αύξηση των επενδύσεων στην εκπαίδευση, τον πιο μακροπρόθεσμο προσανατολισμό στο ζευγάρωμα, την καθυστέρηση της ηλικίας γάμου, την χαμηλότερη γονιμότητα (απόκτηση λιγότερων απογόνων), και τη μεγαλύτερη επένδυση στη γονεικότητα.

Sng, Oliver; Neuberg, Steven L.; Varnum, Michael E. W.; Kenrick, Douglas T. The Crowded Life Is a Slow Life: Population Density and Life History Strategy. Journal of Personality and Social Psychology, Jan 09, 2017.

Σκεφτόμαστε ότι αυτή η εξέλιξη, παρόλο που είναι αυθόρμητη ως προσαρμογή του ανθρώπου στο περιβάλλον, επειδή είναι πολύ γρήγορη φέρνει δυσκολίες στον άνθρωπο. Τα βιώματα και οι αντιλήψεις μεταξύ των δύο προηγούμενων γενεών και της νέας γενιάς είναι πολύ διαφορετικά, πράγμα που οδηγεί σε συγκρούσεις μεταξύ των γενεών, ή σε συγκρούσεις μεταξύ μελών της ίδιας γενιάς που έχουν διαφορετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και προσαρμοστικότητας (πιο παραδοσιακοί και πιο μοντέρνοι τύποι). Κατ΄αναλογία, σε επίπεδο κοινωνιών, υπάρχουν διαφορές μεταξύ πιο παραδοσιακών και πιο μοντέρνων κοινωνιών, και συγκρούσεις μεταξύ τους, είτε είναι φυσικές είτε έχουν προκληθεί. Ο άνθρωπος χρειάζεται να υποστηριχθεί για να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις και να διευκολύνει τις σχέσεις του.

Copyright, 10/3/17, I. N. T.

 
 
Ανθρώπινες προκαταλήψεις και κοινωνική πόλωση
Πώς θα μπορούσαμε να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες μας, καλλιεργώντας κριτικό πνεύμα και συνεργασία; 
Τρεις είναι οι πιο βασικές ανθρώπινες προκαταλήψεις:
- οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι είμαστε καλύτεροι από το μέσο όρο σε περισσότερα πράγματα, 
- οι άνθρωποι είμαστε επίσης επιρρεπείς στην προκατάληψη επιβεβαίωσης, η οποία ευνοεί στοιχεία που υποστηρίζουν τις υπάρχουσες απόψεις μας,
- έχουμε τέλος την τάση να δίνουμε πρόσθετη αξία στα πράγματα, ακριβώς επειδή είναι δικά μας.

Το συνδυασμό αυτών των τριών προκαταλήψεων ονόμασαν «αυθόρμητη προτίμηση για τις δικές μας θεωρίες» μια ομάδα ερευνητών των οποίων δημοσιεύεται σχετικό άρθρο αυτό το μήνα στο The Quarterly Journal of Experimental Psychology, ύστερα από μια σειρά πειραμάτων που έκαναν διερευνώντας τις ανθρώπινες προκαταλήψεις.

Gregg A. P., Mahadevan N. & Sedikides C., The SPOT effect: People spontaneously prefer their own theories, The Quarterly Journal of Experimental Psychology, Volume 70, 2017 - Issue 6: Self-processing biases in cognition, Pages 996-1010.

Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι, όπως ο Moscovici με τη θεωρία των κοινωνικών αναπαραστάσεων, υποστηρίζουν ότι βασίζουμε τα νέα που μαθαίνουμε σε αυτά που ήδη γνωρίζουμε, τείνουμε να επαληθεύουμε τις θεωρίες που ήδη πιστεύουμε, εξηγούμε τη συμπεριφορά με βάση προσωπικά αίτια και όχι περιστασιακά, και αυτές τις κοινωνικές αναπαραστάσεις καθορίζουν η γλώσσα και ο πολιτισμός.

Εμείς που ενδιαφερόμαστε για τις καθημερινές εφαρμογές της ψυχολογίας, σκεφτόμαστε ότι οι έρευνες και οι κοινωνιοψυχολογικές θεωρίες παρουσιάζουν ενδιαφέρον γιατί αναδεικνύουν το θέμα της κοινωνικής πόλωσης (πολιτικής, θρησκευτικής, αθλητικής, οικονομικής, φυλετικής κλπ.) και της μεροληψίας υπέρ της δικής μας πλευράς, ομάδας, θεωρίας. Στην εποχή μας που η κριτική σκέψη είναι μια από τις βασικές απαιτούμενες δεξιότητες, φαίνεται ότι ο άνθρωπος έχει αδυναμίες για να την πετύχει και ισχυρούς λόγους για να την καλλιεργήσει.

Θυμόμαστε τα παλιότερα διάσημα πειράματα της κοινωνικής ψυχολογίας, εκεί γύρω στο 1960.

Ο Μ. Sherif στο Πανεπιστήμιο της Oklahoma, σε πείραμε με 12χρονα παιδιά σε κατασκήνωση, κατέδειξε ότι η ομάδα αποκτά εύκολα μια αποκλειστική ομαδική ταυτότητα και γίνεται ανταγωνιστική με άλλες ομάδες.

Ο P. Zimbardo στο Πανεπιστήμιο του Stanford, στο πείραμα με τους ρόλους φυλακισμένων και φυλάκων που ανατέθηκαν σε φοιτητές για χάρη της έρευνας, αλλά σύντομα ταυτίστηκαν τόσο πολύ με τους ρόλους τους και έκαναν κατάχρηση της εξουσίας προβαίνοντας σε συμπεριφορές κακομεταχείρισης. (βλ. ταινίες Το πείραμα, 2001, 2010)

O S. Milgram στο Πανεπιστήμιο του Yale, στο πείραμα της υπακοής στην εξουσία, κατέδειξε ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να παραβιάσουν ηθικούς και δεοντολογικούς φραγμούς όταν υπαγορεύεται μια συμπεριφορά από μια αυθεντία.

Ο S. Asch με τα πειράματα της συμμόρφωσης συμπέρανε την τάση για συμβιβασμό με την άποψη του πλήθους ή τη θέση των επίσημων αρχών. (Το Πείραμα Συμμόρφωσης / The Asch Conformity Experiment (Greek Subs) https://www.youtube.com/watch?v=P7tVy88FTJE )

Ο L. Festinger με τη θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας αναφέρεται στο ψυχολογικό στρες που βιώνει ο άνθρωπος όταν τα γνωστικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ως τώρα, ανατρέπονται ή συγκρούονται με νέα γνωστικά στοιχεία. Στα πειράματά του οι άνθρωποι έφταναν στο σημείο να εξαπατήσουν άλλους ξεπερνώντας τις προσωπικές τους πεποιθήσεις, στην προσπάθειά τους να πείσουν για κάτι που ξέρουν ότι δεν είναι αλήθεια.

Εδώ και 60+ χρόνια οι ψυχολόγοι συνεχίζουν να κάνουν κοινωνικά πειράματα, να επιβεβαιώνουν τις ανθρώπινες προκαταλήψεις και να αναλύουν τις μεταβλητές που παρεμβαίνουν. Συνεχίζουν επίσης να κάνουν προτάσεις και να δοκιμάζουν στην πράξη τρόπους που μπορούν να ξεπεραστούν αυτές οι προκαταλήψεις. Γνωρίζουμε από αυτές τις προσπάθειες ότι η εχθρότητα υποχωρεί όταν υπάρχει κοινή δράση και συνεργασία κάτω από θετικές συνθήκες για να επιτευχθεί κάποιος υπέρτατος σκοπός. Μέσα σε αυτό το πνεύμα προσπαθούμε κι εμείς να προάγουμε τη συνεργασία των ανθρώπων και μεταξύ υποομάδων και ομάδων στο χώρο εργασίας, στο σχολείο, στην κοινότητα.

Copyright, 10/3/17, I. N. T.

 

 

Σεξουαλική δραστηριότητα και ευτυχία

Τι είναι αυτό που φέρνει την ευτυχία στον έρωτα;

Πολλές ψυχολογικές έρευνες έχουν συνδέσει τη συχνότητα των σεξουαλικών επαφών με μεγαλύτερη ευτυχία. Κατά μέσο όρο φαίνεται ότι η ευτυχία είναι μεγαλύτερη όταν υπάρχει σεξουαλική επαφή μία φορά την εβδομάδα, από ό,τι όταν υπάρχει μία φορά το μήνα, αν και δεν μεγαλώνει η ευτυχία όταν υπάρχουν περισσότερες σεξουαλικές επαφές από μία φορά την εβδομάδα. (Παρεμπιπτώντως, επιστημονικό ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που κάνουν οι ερευνητές αυτές τις μετρήσεις). Οι έρευνες μαρτυρούν ότι ο κύριος λόγος που το συχνότερο σεξ φαίνεται να συμβάλει σε μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη ευτυχία είναι εξαιτίας της αγκαλιάς και άλλων εκφάνσεων της αγάπης (φιλιά και χάδια) που εμπλέκονται, τόσο κατά τη διάρκεια του σεξ, όσο και για ώρες μετά. Συνεπώς, το σεξ προωθεί μια ισχυρότερη και πιο θετική σχέση με το σύντροφο. Τα ευρήματά αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποια ζευγάρια, όταν το σεξ δεν είναι δυνατό για οποιονδήποτε λόγο, καθώς και μόνο οι αγκαλιές, τα φιλιά και τα χάδια μεταξύ τους θα μπορούσαν να είναι επωφελή για την ευημερία και τη σχέση τους. Αντιστρόφως, η σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να αντισταθμίσει τη μειωμένη ευημερία σε ζευγάρια που έχουν δυσκολίες συναισθηματικής έκφρασης με αγκαλιές, φιλιά και χάδια.

More Than Just Sex, Affection Mediates the Association Between Sexual Activity and Well-Being,

Anik Debrot, Nathalie Meuwly, Amy Muise, Emily A. Impett, Dominik Schoebi,

Personality and Social Psychology Bulletin, Vol 43, Issue 3, 2017.

Copyright, 1/3/17, I. N. T.

 

 

Selfies, αυτοεικόνα και κοινωνική ευαισθησία

Ο ψηφιακός κόσμος χρειάζεται νέες δεξιότητες.

Οι selfies επηρεάζουν αρνητικά την αυτοεκτίμησή μας καθώς φανερώνουν τις αδυναμίες μας, εκτός κι αν πρόκειται για εκείνες τις selfies που επιλέγουμε και δημοσιοποιούμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες τελικά ανεβάζουν την αυτοεκτίμησή μας. Αυτό κατέδειξε έρευνα που θα δημοσιευτεί σύντομα στο Personality and Individual Differences, Volume 111, 1 June 2017, Pages 139–145, Selfie and self: The effect of selfies on self-esteem and social sensitivity, Youngsoo Shin, Minji Kim, Chaerin Im, Sang Chul Chong. Οι άνθρωποι που επέλεξαν και δημοσίευσαν selfies οι ψυχολόγοι βρήκαν ότι είχαν μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία. Κοινωνική ευαισθησία είναι η ικανότητα να καταλαβαίνει κάποιος την κατάλληλη στιγμή να αλληλεπιδράσει κατάλληλα σε ένα κοινωνικό ή επαγγελματικό πλαίσιο (πχ. να μιλήσει ή να ακούσει κάτι) και εν προκειμένω να «προωθήσει» τον εαυτό του.

Copyright, 1/3/17, I. N. T.

 

 

Οι ψυχολόγοι βοηθούν στις αλλαγές

Οι ψυχολόγοι στην Αυστραλία δεν διαφέρουν από τους ψυχολόγους στην Ελλάδα, εκτός από το ότι εκεί προβάλλονται όμορφα.

"Γιορτάζουμε όταν ένα μωρό αρχίζει να περπατά γιατί το περπάτημα είναι σύμβολο αλλαγής. Πάμε από εκεί που βρισκόμαστε εκεί που θέλουμε να φτάσουμε. Είτε αντιμετωπίζουμε νέους φόβους, είτε χρειαζόμαστε χρόνο να τα βρούμε με τον εαυτό μας. Είτε μπαίνουμε σε μια σχέση, είτε βγαίνουμε από αυτή. Είτε ξεκινούμε μια νέα εργασία, είτε αντιμετωπίζουμε τη ζωή χωρίς κάποιον που αγαπάμε. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι να περπατήσουμε στη ζωή, αλλά κανέναν από αυτούς δεν χρειάζεται να τον περπατήσουμε μόνοι. Οι ψυχολόγοι προσπαθούμε να μπαίνουμε στη θέση σας και σας βοηθάμε να τραβήξετε το δρόμο που θέλετε." Έτσι ενημερώνουν οι Αυστραλοί ψυχολόγοι το κοινό για το επάγγελμα του ψυχολόγου.

Βλέπουμε το διαφημιστικό τους βίντεο εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=yMorOqRUFio

Copyright, 1/3/17, I. N. T.

 

 

Όλα τα θέματα της δεξαμενής σκέψης μας εδώ.

 

Το θέμα του μήνα:

Η Ψυχολογία του Ψυχολόγου

 

 

Θέλετε να αξιοποιήσετε τη δεξαμενή σκέψης μας εμβαθύνοντας στα θέματά της; Δοκιμάστε κάποιον από τους παρακάτω τρόπους:

 

Ομαδικές συναντήσεις στο χώρο μας. Οι ενδιαφερόμενοι (μεμονωμένα ή ως ομάδα) δηλώνουν το ενδιαφέρον τους και αφήνουν τα υπόλοιπα πάνω μας. Μέγεθος ομάδας: 8 άνθρωποι (+/- 4). Διάρκεια συνάντησης: 2 ώρες. Συχνότητα συναντήσεων: μία φορά το μήνα ή όπως το προσδιορίζει η ομάδα. Αριθμός συναντήσεων: 6 και όσες ακόμα θέλει η ομάδα. Χαρακτήρας συνάντησης: βιωματικός.

 

Ανοιχτή συναντήση, διάρκειας 2 ωρών, που περιλαμβάνει παρουσίαση ενός θέματος με οπτικοακουστικά μέσα και συζήτηση. Η διοργάνωση γίνεται από τον φορέα που ενδιαφέρεται να παρέχει ευκαιρίες ευαισθητοποίησης και ψυχοεκπαίδευσης στα μέλη του (μικρές ομάδες έως 25 ατόμων, μεσαίες ομάδες έως 50 ατόμων, μεγάλες ομάδες έως 100 ατόμων, ή πολύ μεγάλες ομάδες). Δεχόμαστε προσκλήσεις από παντού.

 

Ατομικά εξυπηρετούμε διαρκώς ενηλίκους και ανηλίκους με τις υπηρεσίες μας:

Ψυχολογική υποστήριξη

Ψυχολογική συμβουλευτική

Ψυχολογικό coaching

Ψυχολογική θεραπεία.

 

Όποιος ενδιαφέρεται για συμμετοχή στις ομαδικές συναντήσεις, για οργάνωση κάποιας ανοιχτής συνάντησης ή για ατομικές συνεδρίες, μάς παίρνει τηλέφωνο ή μάς στέλνει μήνυμα.

 

 

 

Copyright, 2017, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα. Μόνο με την έγγραφη άδεια της συγγραφέως επιτρέπεται η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιοδήποτε τρόπο - έντυπο, ηλεκτρονικό, ηχητικό ή οπτικό - ή μορφή - τμηματικά ή περιληπτικά. 

 

 

 

Εάν έχετε απορίες ή σχόλια, θα χαρώ για την επικοινωνία.

Υπογράφει η

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος MSc. Occ Psy, αριθμός αδείας ψυχολόγου 3750-19/5/97

CleverCareer, Κέντρο Ψυχολογικών Εφαρμογών για ιδιώτες και επιχειρήσεις

Έδρα: Γληνού 38, 32200 Θήβα | T. +302262302619 | K. +306977702872

email: ioanna.triperina at clevercareer.gr | skype: iotrip

 

Κλείστε ένα ραντεβού

 

 

 

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 1997-2017