Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος BSc MSc αρ. αδ. 3750/19.5.97

 

Βιογραφικό  |  Υπηρεσίες  |  Χάρτης  |  Επικοινωνία

 

 

Ψηφιακή Κουλτούρα

 

 

Βρίσκεστε στην ενότητα

3. Εργασία και Ζωή: μάθηση και ανάπτυξη

 

 

Είδος υπηρεσίας εκπαίδευσης:

Σε ποιους απευθύνεται:

Τρόπος παροχής υπηρεσίας εκπαίδευσης:

 

Καλλιέργεια Ψηφιακής Κουλτούρας

Τι άλλαξε στην Ψηφιακή Εποχή

Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση

 

 

 

 

Copyright, 15/10/18, I. N. T.

 

Οι υπηρεσίες μας ... από το clevercareer την εποχή της ψηφιακής τεχνολογίας

 

Therapy, counseling, coaching, training, consulting, surveys, experiential applications
 

#tech #technology #socialmedia #socialnetwork #addiction #facebook #instagram #twitter #smpartphone #apps #mentalhealth #experience #design #parents #kids #teens #adults #professionals #digital #culture #hci #hri #cscw #gaming #online #cyberselftherapy

 

How do people manage stress and how technology? How do they manage technostress and technophobia? This is how applied and academic psychology contributes to the multidisciplinary approach of COVID-19 risk and crisis management.
 

 

 

 

Καλλιέργεια Ψηφιακής Κουλτούρας

Οι ταχύτατες τεχνολογικές εξελίξεις ξεπερνούν τη δυνατότητα του μέσου ανθρώπου να τις αφομοιώνει. Οι εφαρμογές της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, πριν προλάβουν να γίνουν συνείδηση του κάθε ανθρώπου, δημιουργούν νέες και μεγάλες απαιτήσεις χωρίς πάντα την κατάλληλη «υποδομή». Η πρόοδος της τεχνολογίας έχει ήδη δημιουργήσει αντιφατικές εντυπώσεις σαν τις ακόλουθες: ότι κάποιες θέσεις εργασίας καταργούνται, ενώ παράλληλα δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και ότι ενισχύονται οι ανθρώπινες ικανότητες στην εργασία, ενώ παράλληλα αλλάζει η φύση της εργασίας.

Σε ό,τι αφορά την παραγωγικότητα, τα δεδομένα είναι επίσης αντιφατικά: από τη μια η τεχνολογία είναι ταυτόσημη με την έννοια της παραγωγικότητας, από την άλλη η διαρκής συνδεσιμότητα, ο καταιγισμός ηλεκτρονικών ειδοποιήσεων, η παρακολούθηση των αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποσπούν την προσοχή, μειώνουν τη συγκέντρωση, δημιουργούν υψηλά επίπεδα στεχνοστρές (πίεση που προκαλεί η ψηφιακή τεχνολογία). Εξάλλου, το ελαστικό ωράριο εργασίας, στο σπίτι, στο γραφείο, εν κινήσει, υπονομεύει τα όρια ανάμεσα στην ιδιωτική και την επαγγελματική ζωή, και επηρεάζει τις επαγγελματικές επιδόσεις.

Και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά: ποια ψηφιακή κουλτούρα διαθέτουν οι εργαζόμενοι, πώς την απέκτησαν, πώς την καλλιεργούν, ποιος μεριμνά για αυτή την καλλιέργεια, πώς την αξιοποιούν, ποιος την αξιολογεί...

Η ψυχοκοινωνική προσέγγιση της τεχνολογίας μέσω κατάλληλων εκπαιδευτικών προγραμμάτων και coaching για την καλλιέργεια της ψηφιακής κουλτούρας είναι απαραίτητη για κάθε εργαζόμενο. Τέτοια εκπαιδευτικά προγράμματα σχεδιάζουμε και εφαρμόζουμε εδώ και πολλά χρόνια για διαφορετικούς τομείς εργασίας.

Η μελέτη του θέματος ξεκίνησε από το 2002 στο βιβλίο της Ι.Ν.Τριπερίνα “Διαχείριση Καριέρας και Απόδοσης: εφαρμόζοντας την ψυχολογία στην εργασία” και συνέχισε με πολλές εφαρμογές.

Copyright, 6.5.20, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα.

 

 

 

 

Τι άλλαξε στην Ψηφιακή Εποχή

 

Μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση του ψηφιακού κόσμου που καταλήγει στις νέες ανάγκες και στις νέες απαιτούμενες δεξιότητες του ενεργού ψηφιακού πολίτη

 

 

Το παιδί παρατηρεί το εξωτερικό περιβάλλον του. Τι βλέπει; Ρωτά και ερευνά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Ένα αλέτρι. Πώς το χρησιμοποιούσαν παλιότερα;

Ένας κάκτος. Ποιας οικογένειας είναι και πού ευδοκιμεί;

Πιο πέρα σε έναν τοίχο βλέπει ένα ποίημα σε QR code (εδώ).

photo credit I.N.Triperina

 

Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε το σταθερό έγινε κινητό. Κι όχι μόνο το τηλέφωνο. Το γραφείο έγινε κινητό ή εικονικό. Δημιουργήθηκαν εικονικές επιχειρήσεις, πολλά «κινητά», διαδικτυακά πρότζεκτ. Η αρχική ιδέα του τεχνολογικά εξοπλισμένου δωματίου αντικαταστάθηκε από την ιδέα του πραγματικού κόσμου που εμπλουτίζεται από τον εικονικό. Κι αν επιτυχημένη τεχνολογία είναι εκείνη που μάς κάνει πιο ανθρώπινους, τότε αυτό είναι μια μεγάλη νίκη. Γλιτώσαμε από την τεχνολογία που θα μας καθήλωνε σε έναν τεχνολογικά εξοπλισμένο εσωτερικό χώρο, μετατρέποντάς μας σε εξαρτήματά της, και βγήκαμε έξω στην πραγματική ζωή με την τεχνολογία να μάς ακολουθεί και να μάς εξυπηρετεί. Κι αν κάποιοι τομείς δεν το έχουν αντιληφθεί αυτό, σύντομα θα το αντιληφθούν και θα αναζητήσουν εφαρμογές στο εξωτερικό περιβάλλον καθώς υπάρχουν τα κατάλληλα τεχνολογικά εργαλεία.

 

Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε το απομονωμένο έγινε συνδεδεμένο. Ένα σπίτι εδώ. Ένα πανεπιστήμιο εκεί. Μια βιβλιοθήκη αλλού. Ένας οργανισμός οπουδήποτε. Μια πόλη κοντά. Ένα χωριό μακριά. Ένα νησί μακρύτερα. Μια χώρα πολύ μακριά. Κι όλα αυτά και πολύ περισσότερα συνδεδεμένα, διαδικτυωμένα, ικανά με ένα κλικ να μας ανοίξουν τις πόρτες, τα ράφια τους, τα ντουλάπια τους, να μας δείξουν φωτογραφίες, βίντεο, κείμενα, ό,τι μπορεί να χρειαστούμε για την εκπαίδευση, την εργασία, την ψυχαγωγία μας. Ταυτόχρονα, εταιρείες κολλοσοί κρατούν το μονοπώλειο στον τομέα τους και πρόσβαση στις ακριβές για πολλούς διαδικτυακές υπηρεσίες έχει μια περιορισμένη μερίδα του κόσμου. Αντιφατικά δεδομένα που μάς κάνουν να προβληματιζόμαστε.

 

Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε το γενικό έγινε προσωπικό. Δεν εκφραζόμαστε πια εκ μέρους πολλών τους οποίους εκπροσωπούμε, είτε αυθαίρετα, είτε για λόγους ευγένειας, είτε αντικειμενικά. Αυτό έκανε η επιστήμη, η επιστημονική έρευνα. Εκφραζόμαστε πλέον ως πρόσωπα, με προσωπικό ύφος. Αφηγούμαστε την προσωπική μας ιστορία. Εκθέτουμε τα προσωπικά μας δεδομένα. Είμαστε το "reality show" που κάποτε μάς ενοχλούσε να το βλέπουμε να το παίζουν άλλοι στην οθόνη της τηλεόρασης. Αυτό βέβαια μάς έχει οδηγήσει στην κρίση των ορίων του ιδιωτικού και του δημόσιου. Δυσκολευόμαστε να προσδιορίσουμε πού αρχίζει το ένα και τελειώνει το άλλο. Επίσης, καθώς εκφραζόμαστε όλοι προσωπικά, κινδυνεύει η έννοια της επιστημονικής εξειδίκευσης, η οποία δεν μπορεί να καταλυθεί στο όνομα της δεξιοτεχνικής αξιοποίησης της τεχνολογίας από κάποιους.

 

Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε το καταναλωτικό έγινε δημιουργικό και το συγκεντρωτικό έγινε ελεύθερο. Παλιότερα δημιουργούσαμε, διαφημίζαμε, πουλούσαμε. Αυτό άφηνε χώρο στους κάθε είδους «διαφημιστές» ή μεσάζοντες. Τώρα μπορούμε να δημιουργούμε και να πουλάμε, χωρίς μεσάζοντες. Δημιουργούμε, επιχορηγούμαστε, πουλάμε. Ίσως μάλιστα δεν πουλάμε πλέον και σίγουρα δεν πουλάμε με την έννοια που πουλούσαμε (ο δημιουργός έπαιρνε το χρηματικό αντάλλαγμα για το δημιούργημά του από τον χρήστη, συχνά μέσω ενός μεσάζοντα). Τώρα ο δημιουργός αμείβεται με χορηγίες ή με δωρεές από όχι απευθείας από το χρήστη, αλλά από εκείνους που ενδιαφέρονται για το χρήστη. Αυτό αφήνει το περιθώριο για μη πελατειακές σχέσεις στις οποίες (πελατειακές) παρεμβαίνει το χρήμα. Οι σχέσεις δημιουργού και χρήστη γίνονται πιο αυθεντικές. Δημιουργεί βεβαίως άλλου είδους εξαρτήσεις και νέες δυναμικές σχέσεων με τους χορηγούς που χρειάζονται προσοχή. Επίσης, τα δικαιώματα του δημιουργού τίθενται σε αμφιβολία και χρειάζεται να προβληματιστούμε για την ασφάλειά του.

 

Δομικές αλλαγές έχουν συμβεί στον κόσμο μας, στον τρόπο που συναναστρεφόμαστε μεταξύ μας, στον τρόπο που εργαζόμαστε, στον τρόπο που σκεφτόμαστε για την κοινωνία, την πολιτική, τις αξίες. Για όλα αυτά χρειάζεται εκπαίδευση: να συνειδητοποιήσουμε τις αλλαγές και τα νέα δεδομένα και να μάθουμε πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αποτελεσματικά τις νέες δυνατότητες. Η ψηφιακή τεχνολογία από μόνη της δεν είναι καλή ή κακή. Είναι το μέσο και εξαρτάται από το πώς θα το αξιοποιήσουμε. Έχει λεχθεί ακόμη και ότι ο ψηφιακός κόσμος μείωσε τις θέσεις εργασίας και έκανε ανθρώπους να χάσουν τη δουλειά τους. Η άλλη προσέγγιση είναι ότι δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας, νέα επαγγέλματα, εντελώς διαφορετικά από αυτά που ξέραμε ως τώρα. Έναν νέο κόσμο δημιουργεί, μια νέα μορφή οργάνωσης της ίδιας της κοινωνίας. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία παθητικά και έτσι θα χάσουμε τις δυνατότητές της και θα επιβαρυνθούμε με κόστος σε πολλά επίπεδα. Μπορούμε να την αξιοποιήσουμε δραστήρια, δημιουργικά, διεκδικητικά και τότε θα μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη της.

 

Στην ψηφιακή εποχή η πρωταρχική δεξιότητα που χρειάζεται να καλλιεργήσουν οι άνθρωποι είναι να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν. Μαθαίνω πώς να μαθαίνω όταν εξοικειώνομαι με όλες τις πλατφόρμες επικοινωνίας: παντομίμα, λόγο, γραφή, ανάγνωση, σχέδιο, φωτογραφία, μουσική, κίνηση (βίντεο), μέσα μαζικής ενημέρωσης και μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό πλέον το ονομάζουμε «ψηφιακό γραμματισμό» και είναι πολύ σημαντική η εκπαίδευση του ενεργού ψηφιακού πολίτη. Δεδομένου ότι η κύρια μορφή εκπαίδευσης αναπόφευκτα θα αναδειχθεί η αυτοεκπαίδευση, είναι ευθύνη του ίδιου του ανθρώπου ο ψηφιακός γραμματισμός του. Με κριτική σκέψη ο άνθρωπος θα χρειαστεί να διακρίνει τι κρατάει και τι αφήνει απ’ έξω, ανάμεσα στην υπερπληθώρα δεδομένων. Και κριτική σκέψη είναι η σκέψη που χαρακτηρίζεται τόσο από τη λογική (τις αποδείξεις), όσο και το συναίσθημα (διαίσθηση, παρόρμηση), την εκτίμηση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων ή του κόστους και του οφέλους καθώς συνήθως υπάρχουν και οι δύο όψεις σε κάθε μοναδική περίπτωση, την εναλλακτική θεώρηση από διάφορες πλευρές ενός θέματος και τη γενική θεώρησή του από ψηλά ή από μακριά, τοπικά και χρονικά. Εξάλλου, οι διαδικτυακοί κίνδυνοι (όπως η εξάρτηση, ο εθισμός, η κατάχρηση, ο κυβερνοεκφοβισμός, ο ψηφιακός τραμπουκισμός, η αποπλάνηση, η παραβατικότητα, ο προσηλυτισμός, ο εξτρεμισμός κ.α.), που οδηγούν σε απομόνωση, στην αίσθηση της μοναξιάς στον κυβερνοχώρο και σε άλλα δεινά, μπορούν να προληφθούν ή να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά όταν υπάρχει ψηφιακή παιδεία.

 

Η δεύτερη δεξιότητα που χρειάζεται να καλλιεργήσει ο άνθρωπος της εποχής μας είναι η συνεργασία. Από τη βιομηχανική εποχή των εγωκεντρικών τειχών, περάσαμε στην ψηφιακή εποχή της επικοινωνίας, των (εικονικών) ομάδων. Μικρές και μεγάλες ομάδες με άξονα τον τόπο, το χρόνο ή το σκοπό εργάζονται, ψυχαγωγούνται, δημιουργούν, αλληλεπιδρούν, ανατροφοδοτούνται. Η αξιοποίηση της προσωπικής εμπειρίας πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί οποιαδήποτε νέα εμπειρία είναι η προυπόθεση. Οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας και άλλων δεδομένων, προσέρχονται στις (εικονικές) ομάδες με τα προσωπικά τους βιώματα, και μέσα από νέα κοινά βιώματα εξελίσσουν τη μάθηση και την ανάπτυξή τους. Τα προσωπικά τους βιώματα, στενά συνδεδεμένα με τον τόπο τους και την οικογενειακή τους ιστορία, συνδέονται με τον τόπο και την ιστορία των άλλων δημιουργώντας μια νέα πολυδιάστατη δυναμική, η οποία χρειάζεται να βρει το χώρο και τον τρόπο να ανθίσει, εναρμονισμένη με τις νέες τεχνολογίες.

 

Με αυτές τις βασικές δεξιότητες: (α) μαθαίνω πώς να μαθαίνω και γίνομαι ενεργός ψηφιακός πολίτης και (β) συνεργάζομαι αξιοποιώντας αποτελεσματικά τις νέες τεχνολογίες, θα καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία ως επέκταση των δυνατοτήτων του ανθρώπου, διαμορφώνοντας έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί ποιο είναι το ζητούμενο τελικά; Μήπως δεν είναι η ψυχική μας ισορροπία και ευημερία, σε ατομικό, ομαδικό και κοινοτικό επίπεδο;

 

Copyright, 3.3.2015, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα. Μόνο με την έγγραφη άδεια της συγγραφέως επιτρέπεται η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιοδήποτε τρόπο - έντυπο, ηλεκτρονικό, ηχητικό ή οπτικό - ή μορφή - τμηματικά ή περιληπτικά.

 

 

 

 

Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση

 

Ολόγραμμα (ψηφιακή διάσταση)

 

Εικονική πραγματικότητα (ενεργειακή διάσταση)

 

Αναπαράσταση νευρωνικού δικτύου (βιολογική διάσταση)

 

Copyright, 22/4/20, I. N. T.

 

Εργατική Πρωτομαγιά 2020

 

Εργάτης, εργασία, μέσα παραγωγής, βιομηχανία, επανάσταση...
Πώς φτάσαμε ως την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση;
Μέχρι πρότινος χαρακτήριζα ψηφιακή την εποχή μας αλλά τελικά θα προτιμήσω τον όρο υβριδική.
Ας θυμηθούμε την εξέλιξη των βιομηχανικών επαναστάσεων.
Στις παρενθέσεις είναι το εναρκτήριο έτος κάθε επανάστασης όπως το βρίσκουμε σε ιστορικές αναφορές. Για την 4η δεν είναι ακόμα ευρέως γνωστό ποια χρονολογία θα προσδιοριστεί ως εναρκτήρια. Όμως, βέβαιον είναι ότι το 2020 είναι η χρονιά που η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση συνειδητοποιήθηκε από όλους μας καθώς αναπόφευκτα πήραμε μέρος σε αυτόν τον υβριδικό πόλεμο.
1η βιομηχανική επανάσταση: ατμομηχανή (1784)
2η βιομηχανική επανάσταση: ηλεκτρισμός (1870)
3η βιομηχανική επανάσταση: πληροφορική τεχνολογία και ηλεκτρονική (1969)
4η βιομηχανική επανάσταση: μίξη τεχνολογιών: ψηφιακών, φυσικών (ενέργεια) και βιολογικών (....)
Στην 4η βιομηχανική επανάσταση η εξέλιξη των επιστημονικών πεδίων της αυτο-εκπαίδευσης των ίδιων των μηχανών (Machine Learning), της επιστήμης των Δεδομένων (Data Science) και της Τεχνητής Νοημοσύνης (Αrtificial Intelligence) αλλάζει όσα ξέρουμε στην παραγωγή, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον τρόπο που σκεφτόμαστε και επικοινωνούμε μεταξύ μας αλλά και με τις μηχανές. Για αυτές τις αλλαγές οι θετικές επιστήμες θα καλλιεργήσουν τις βασικές δεξιότητες STEM (επιστήμη, τεχνολογία, μηχανική, μαθηματικά) που απαιτούνται. Αλλά και οι θεωρητικές επιστήμες, ανθρωπιστικές και κοινωνικές, θα συμβάλλουν στην καλλιέργεια δεξιοτήτων δημιουργικότητας, κριτικής σκέψης, συνεργασίας και ηγεσίας, ευελιξίας, προσαρμοστικότητας, ανθεκτικότητας, σεβασμού στο περιβάλλον και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Για αυτό είμαστε εμείς εδώ, το CleverCareer.

 

Copyright, 23.10.17, 1.5.2020, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα.

 

 

Η Ψηφιακή Ακαδημία Πολιτών άνοιξε στις 6.5.20 από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης

 

 

Copyright, 2000-2020, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα. Μόνο με την έγγραφη άδεια της συγγραφέως επιτρέπεται η αναδημοσίευση και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιοδήποτε τρόπο - έντυπο, ηλεκτρονικό, ηχητικό ή οπτικό - ή μορφή - τμηματικά ή περιληπτικά.

 

 

 

Πρόσωπα επικοινωνίας

 

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα

Ψυχολόγος BSc MSc

 

Σοφία Ν. Τριπερίνα

Σύμβουλος Οργάνωσης Δια Βίου Μάθησης

Σύμβουλος Επιχειρηματικότητας

 

 

 

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος BSc MSc

Έδρα CleverCareer: Γληνού Δημ. 38, 32200 Θήβα, Βοιωτία, Ελλάδα | T. +302262302619 | K. +306977702872

gmail: ioannatriperina

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 2000-2020

 

 

Βιογραφικό  |  Υπηρεσίες  |  Χάρτης  |  Επικοινωνία

 

Χαιρόμαστε να συνδεθούμε μαζί σας