Υπηρεσίες | Βιογραφικό | Άρθρα | ΠερισσότεραΕπικοινωνία

 

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα
Ψυχολόγος BSc MSc

 

Για τα παιδιά

 

Τα παιδιά χρειάζονται: ψυχολογική υποστήριξη, παρέμβαση, συμβουλευτική, όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι, και αυτό το συναποφασίζουν γονείς και ψυχολόγος. Σε περίπτωση που κριθεί απαραίτητο, μην διστάζετε. Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο. H ψυχολογική βοήθεια δεν είναι ταμπού, δεν προσδίδει κανένα στίγμα (πχ. ψυχικά άρρωστο ή προβληματικό παιδί), στον πολιτισμό μας όχι απλώς είναι κοινωνικά αποδεκτή, αλλά επιβεβλημένη, και μπορεί να είναι αποτελεσματική για το όφελος του παιδιού και της οικογένειάς του.

 

Πότε θα παραπέμψετε παιδιά στην ψυχολόγο

Όταν έχουν αναπτυξιακή καθυστέρηση / ανωριμότητα, διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές / φάσμα αυτισμού, διαταραχές συμπεριφοράς, διαταραχές συναισθήματος, χρόνιες ασθένειες, εθισμούς, μαθησιακές δυσκολίες.

Όταν αντιμετωπίζουν αντιξοότητες στη ζωή τους, όπως διάσταση-απόσταση γονέα, διαζύγιο, θάνατος γονέα, ενδοοικογενειακή βία, σωματική, σεξουαλική ή συναισθηματική κακοποίηση, παραμέληση πρακτικών και συναισθηματικών αναγκών, ψυχική διαταραχή του γονέα, ανατροφή από γονέα αλκοολικό ή χρήστη ουσιών, φύλακιση γονέα, μετανάστευση, κ.α.

Στις σοβαρότερες των περιπτώσεων οι γονείς, οι κηδεμόνες, οι φροντιστές ή οι δάσκαλοι των παιδιών θα παρατηρήσουν νωρίς συμπεριφορές και αντιδράσεις που χρήζουν ειδικής αξιολόγησης, την οποία πρέπει να αναζητήσουν από κατάλληλο διαγνωστικό φορέα.

Θα ζητήσετε βοήθεια, όταν δεν είστε σίγουροι εάν χρειάζεται:

Όταν τα μικρά παιδιά...

- επιστρέφουν σε προηγούμενα εξελικτικά στάδια (πχ. πιπίλισμα, ενούρηση)

- προσκολλώνται στο πρόσωπο που τα φροντίζει

- μειώνουν την ενασχόληση με το παιχνίδι ή παίζουν περισσότερο με ένα παιχνίδι που σχετίζεται με κάτι που συνέβη στη ζωή του.

Όταν τα παιδιά σχολικής ηλικίας...

- νιώθουν υπερβολικά υπεύθυνα

- αποκτούν νέους φόβους

- γίνονται λιγότερο στοργικά

- αισθάνονται μόνα

- ασχολούνται με την προστασία των άλλων.

Συνήθως πραγματοποιείται πρώτα συνάντηση με τους γονείς και εν συνεχεία με το παιδί.

 

Συνεργαζόμενοι ψυχολογικά με μικρά παιδιά:

κατεβαίνουμε στο ύψος τους, εξηγούμε με ειλικρίνεια ό,τι χρειάζεται να γνωρίζουν και ό,τι ρωτούν, μέσα από το παιχνίδι επικοινωνούμε μαζί τους, τους δίνουμε την ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, όσο δύσκολα κι αν είναι να τα διαχειριστούμε, και όχι να τα πνίξουν πριν βγουν στην επιφάνεια.

 

Συνεργαζόμενοι ψυχολογικά με παιδιά σχολικής ηλικίας...

Εξηγούμε πώς έφτασαν τα πράγματα ως εδώ, πώς είναι τώρα, πώς εξελίσσονται και ποια η προοπτική τους, δίνουμε την ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, συζητούμε τους φόβους τους, δοκιμάζουμε νέες συμπεριφορές αντιμετώπισης.

 

Σε ορισμένες περιπτώσεις κρίνεται σκόπιμη η ταυτόχρονη παρέμβαση σε παιδιά και τους γονείς τους.

 

Οικογενειακή Συστημική Προσέγγιση

 

Η οικογενειακή συστημική προσέγγιση βοηθάει τα πρόσωπα να επιλύσουν τα προβλήματά τους στο πλαίσιο της οικογένειάς τους, όπου είναι το πιθανότερο να ξεκινούν όλα τα προβλήματα.

Περιλαμβάνει ατομική παρέμβαση, παρέμβαση στο ζευγάρι, παρέμβαση στην οικογένεια, είτε μεμονωμένα, είτε συνδυαστικά, ανάλογα με τις ανάγκες.

Κάθε μέλος της οικογένειας εργάζεται μαζί με τα άλλα για να κατανοήσουν τη δυναμική της ομάδας της οικογένειας, και πώς με τις ατομικές δράσεις επηρεάζουν ο ένας τον άλλο και την οικογένεια στο σύνολο.

Πολλά ψυχολογικά θέματα ξεκινούν νωρίς στη ζωή ενός προσώπου και προέρχονται από τις σχέσεις στην οικογένεια καταγωγής, ή στην οικογένεια που μεγάλωσε, παρόλο που τα προβλήματα αυτά βγαίνουν στην επιφάνεια αργότερα στη ζωή.

 

"Αυτό που συμβαίνει σε ένα μέλος της οικογένειας συμβαίνει σε όλη την οικογένεια".

"Ένα μέλος της οικογένειας γίνεται εκφραστής της δυσλειτουργίας όλης της οικογένειας".

"Το όλο (η οικογένεια) είναι διαφορετικό και πολλαπλάσιο των μερών του, δεν είναι απλώς το άθροισμά τους".

 

Από την οικογενειακή συστημική προσέγγιση μπορούν να ωφεληθούν οικογένειες σε σύγκρουση, και ζευγάρια με θέματα και ανησυχίες που σχετίζονται με τις οικογένειες καταγωγής τους. 

Πρόσωπα που πάσχουν από κατάθλιψη, διπολική διαταραχή, άγχος, διαταραχές προσωπικότητας, εθισμούς, διατροφικές διαταραχές, και σωματικές ασθένειες και αναπηρίες μπορούν επίσης να ωφεληθούν μέσα από την οικογενειακή προοπτική.

Συνήθη αιτήματα αποτελούν οι συζυγικές συγκρούσεις, οι συγκρούσεις γονέων και παιδιών, η κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών, η σεξουαλική δυσλειτουργία, το πένθος, το άγχος, διατροφικά θέματα και θέματα βάρους, προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών, θέματα με τη φροντίδα ηλικιωμένων γονέων ή παππούδων, και θέματα υγείας μελών της οικογένειας όπως κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, Αλτσχάιμερ, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.α.

 

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, κάθε μέλος της οικογένειας εργάζεται ξεχωριστά, και όλοι μαζί, για να επιλύσουν το θέμα που επηρεάζει όλους. Κάθε μέλος της οικογένειας έχει την ευκαιρία να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του για το πώς επηρεάζεται. Τα μέλη της οικογένειας διερευνούν τους ρόλους που έχουν μέσα στην οικογένεια, μαθαίνουν πώς να αλλάζουν ρόλους όταν είναι αναγκαίο, αναγνωρίζουν τους μηχανισμούς που αξιοποιούν μέχρι στιγμής για να αντιμε τωπίζουν τα οικογενειακά προβλήματα, όπως επίσης μαθαίνουν να υποστηρίζουν και να βοηθούν ο ένας τον άλλο χτίζοντας ένα υγιές οικογενειακό σύστημα.

Λέξεις κλειδιά: συναλλακτική ανάλυση (γονιός-ενήλικος-παιδί), σειρά γέννησης, συνεξάρτηση.

 

 

Για τη Μητέρα

 

υποστηρίζουμε τη μητέρα

από τη διάθεση για απόκτηση παιδιού

και καθ' όλη τη διάρκεια της βρεφικής, της νηπιακής, της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας των παιδιών της

 

Συμβουλευτική Εγκύων και Νέων Μητέρων

 

Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα είναι καταστάσεις που συνδέονται με έντονα συναισθήματα και αλλαγές.

Τι είδους είναι αυτές οι αλλαγές στο σώμα, στα συναισθήματα, στις σκέψεις, στις σχέσεις, στο νόημα των πραγμάτων;

Πώς βοηθάει ψυχοσωματικά η ψυχολογία τη γυναίκα;

Πώς προετοιμάζονται τα άλλα μέλη της οικογένειας (ο πατέρας, τα μεγαλύτερα παιδιά, η γιαγιά και ο παππούς κλπ);

Πώς είναι η επικοινωνία με το έμβρυο;

Ποια είναι τα οφέλη του φυσικού τοκετού;

Ποια είναι τα οφέλη του μητρικού θηλασμού;

Πώς λειτουργεί ο συναισθηματικό δεσμός μητέρας-παιδιού;

Ποιος είναι ο ρόλος της μητέρας σε σχέση με τις εξελικτικές ανάγκες του παιδιού της, ανά μήνα για το πρώτο έτος της ζωής του;

Η επιλόχεια κατάθλιψη.

Οι ανάγκες της νέας μαμάς.

Ειδικά θέματα ότι η υπογονιμότητα, η εξωσωματική γονιμοποίηση, η υιοθεσία κ.α. είναι μέσα στην εξειδίκευση, το ενδιαφέρον και τη μέριμνά μας ως ψυχολόγων.

 

copyrighted, Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, 9/5/09

 

Ψυχολόγος

Η Ιωάννα Ν. Τριπερίνα είναι ψυχολόγος στο πρότυπο κέντρο ολοκληρωμένων ψυχολογικών υπηρεσιών CleverCareer.

Η πρακτική της άσκηση στο Κέντρο Παιδοψυχικής Υγιεινής Αθήνας και στην Παιδόπολη Αλίμου Άγιος Ανδρέας, για την απόκτηση του πτυχίου Ψυχολογίας από το Εθνικό και Καποδιαστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποτέλεσε τη βάση της εμπειρίας στην  εργασία με παιδιά, ενώ την ίδια περίοδο η πτυχιακή της εργασία με θέμα "Κοινωνικές Δεξιότητες και Προβλήματα Συμπεριφοράς Παιδιών σε χώρους παιδικής προστασίας" αξιολογήθηκε με Άριστα.

Στα πλαίσια της 20ετούς+ εμπειρίας της έχει εργαστεί εις βάθος με την ψυχολογία των παιδιών και των εφήβων (βλ. ενδεικτικά Συναισθηματικό Παιχνιδοσχολείο), με τη συμβουλευτική οικογένειας και τις σχολές γονέων.

 

 

 

Επικοινωνήστε μαζί μας.
 

 

Ιωάννα Ν. Τριπερίνα, Ψυχολόγος BSc MSc

αρ.αδείας: 3750/19.5.97

 

Έδρα CleverCareer: Γληνού Δημ. 38, 32200 Θήβα, Βοιωτία, Ελλάδα | T. +302262302619 | K. +306977702872

gmail: ioannatriperina

www.clevercareer.gr

 

copyright Ι.Ν.Τ, 2000-2021

 

 

Υπηρεσίες | Βιογραφικό | Άρθρα | ΠερισσότεραΕπικοινωνία

 

Χαιρόμαστε να συνδεθούμε μαζί σας