Ioanna N. Triperina BSc MSc license no: 3750/19.5.97

 

Βιογραφικό  |  Υπηρεσίες  |  Χάρτης  |  Επικοινωνία

 

 

Open Science - Ανοιχτή Επιστήμη

 

 

Open Science - my innovative idea and contribution to society

 

 

Ανοιχτή Επιστήμη - η καινοτόμος ιδέα μου και συνεισφορά μου στην κοινωνία

 


#SocialIntelligence #SocialChange #CollectiveIntelligence #Hackerspace #OpenScience #research #psychology #psychologist #public #community #mediator

 

 

More Volumes

 

 

 

Volume 3, June 2020, NOVEL CULTURE

 

Μοντέλο Θεραπείας Γρίπης στο Ανοιχτό Περιβάλλον

Πολιτισμός και Ψυχική Ασθένεια

Πολιτισμική Μάθηση και Νους

Πίστη και Πνευματικότητα (Ορθοδοξία)

 

Μοντέλο Θεραπείας Γρίπης στο Ανοιχτό Περιβάλλον

φωτογραφία από εδώ - Νοσοκομείο στη Βαρτσελόνα βγάζει στην παραλία τους ασθενείς του ώς μέρος της θεραπείας τους (4.6.20).

 

Υπαίθρια προσωρινά νοσοκομεία για τη θεραπεία της γρίπης.

 

Το ξέσπασμα της ισπανικής γρίπης H1N1 του 1918-1919 ήταν η πιο καταστροφική πανδημία που είχε καταγραφεί, σκοτώνοντας μεταξύ 50 και 100 εκατομμυρίων ανθρώπων. Εάν η επόμενη πανδημία γρίπης αποδειχθεί εξίσου μολυσματική, θα μπορούσαν να υπάρξουν περισσότεροι από 300 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως. Η συμβατική άποψη είναι ότι λίγα θα μπορούσαν να γίνουν για να αποτραπεί η εξάπλωση του ιού Η1Ν1 ή για τη θεραπεία εκείνων που έχουν μολυνθεί. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις για το αντίθετο. Τα αρχεία από ένα «υπαίθριο» νοσοκομείο στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, μαρτυρούν ότι ορισμένοι ασθενείς και το προσωπικό απέφυγαν το χειρότερο. Ένας συνδυασμός καθαρού αέρα, ηλιακού φωτός, σχολαστικών προδιαγραφών υγιεινής και επαναχρησιμοποιήσιμων μασκών προσώπου φαίνεται ότι μείωσε σημαντικά τους θανάτους σε ορισμένους ασθενείς και τις λοιμώξεις του ιατρικού προσωπικού. Υποστηρίζουμε ότι τα προσωρινά νοσοκομεία πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα στον σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης. Ομοίως, άλλα μέτρα που ελήφθησαν κατά την πανδημία του 1918 αξίζουν περισσότερη προσοχή από ό,τι λαμβάνουν επί του παρόντος.

πηγή

Copyright, 10/6/20, Iωάννα N. Tριπερίνα

 

 

Πολιτισμός και Ψυχική Ασθένεια

 

Ο τρόπος ζωής, η κουλτούρα και η αντίληψη ως παράγοντες εμφάνισης ψυχικών διαταραχών.
Στη σύγχρονη εποχή θα ήταν αφέλεια να πιστεύουμε ότι οι ψυχικές διαταραχές είναι ανεξάρτητες από τον τρόπο ζωής μας. Η διαταραχή ελλειματικής προσοχής προστέθηκε στο DSM (διαγνωστικό στατιστικό εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας) το 1980, την εποχή που τα παιδιά άρχισαν να βομβαρδίζονται με ερεθίσματα από οθόνες. Η τεχνολογία μέσα στον τρόπο ζωής μας διαμορφώνει τη σκέψη, το συναίσθημα και τη συμπεριφορά των παιδιών.
Η κουλτούρα, επίσης, διαφοροποιεί το γενεσιουργό πλαίσιο των διαταραχών. Σε πολλές δυτικές κοινωνίες οι άνθρωποι συνηθίζουν να θεωρούν την κατάθλιψη και το άγχος ως χημική ανισορροπία, και αυτό τους οδηγεί να αναζητούν φαρμακευτική βοήθεια. Αλλά στις κοινωνίες της ανατολής το άγχος και η κατάθλιψη θεωρούνται περισσότερο απόρροια κοινωνικών, πνευματικών ή οικογενειακών προβλημάτων, έτσι οι άνθρωποι μπορεί να ζητήσουν ψυχοθεραπεία, πνευματική βοήθεια, ή να βρουν τρόπους για την επίλυση οικογενειακών συγκρούσεων.
Τέλος, η αντίληψη καθορίζει την ένταση και την εξέλιξη των σωματικών συμπτωμάτων. Οι περισσότεροι άνθρωποι νιώθουν για παράδειγμα, ελαφριούς πονοκεφάλους που τους ξεχνούν. Εκείνοι που ερμηνεύουν αυτούς τους πονοκεφάλους σαν κάτι τρομερό που τους συμβαίνει, σαν την αρχή ενός δραματικού επεισοδίου, δίνουν πολλή προσοχή στον πονοκέφαλο και πανικοβάλλονται, επηρεάζοντας έτσι το συναίσθημα και τη συμπεριφορά τους, ολισθαίνοντας μέσα στον φαύλο κύκλο της ψυχοσωματικής ασθένειας.
Τις σκέψεις μας εμπνέει ο Αμερικανός συγγραφέας που γράφει ότι "Η Αμερική εξάγει τα ψυχοφαρμακευτικά της σκευάσματα με τη βεβαιότητα ότι οι βιοϊατρικές γνώσεις θα ανακουφίσουν τον πόνο και το στίγμα των ψυχικών ασθενειών, αρχίζοντας πλέον να καταλαβαίνει πώς ο πολιτισμός της διαμορφώνει σε παγκόσμιο επίπεδο και μερικές φορές δημιουργεί τις ψυχικές ασθένειες της σύγχρονης εποχής" (Watters, 2010).

Copyright, 9/6/20, Iωάννα N. Tριπερίνα

 

 

Πολιτισμική Μάθηση και Νους

 

 

Η μίμηση, η διανόηση και η γλώσσα είναι «γνωστικά gadgets» που διαμορφώνονται κυρίως από την πολιτισμική εξέλιξη, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσιευμένο επιστημονικό άρθρο που συγκεντρώνει στοιχεία από την αναπτυξιακή ψυχολογία, τη συγκριτική ψυχολογία και τη γνωστική νευροεπιστήμη. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος γεννιέται άγραφο χαρτί, αλλά ότι η γενετική εξέλιξη έχει οδηγήσει τον ανθρώπινο νου να υποστεί μικρές αλλαγές έτσι ώστε η πολιτισμική μάθηση να επιτρέπει την κατασκευή των «γνωστικών gadgets».
Το σχόλιό μου:
Στο παραδοσιακό δίλημμα "η φύση ή ο πολιτισμός επηρεάζουν τις γνωστικές λειτουργίες του ανθρώπου;", η απάντηση δεν είναι διχοτομική (ή το ένα ή το άλλο), αλλά συνθετική και αναλογική (και το ένα και το άλλο, ανάλογα με παράγοντες). Και το ερώτημα που προκύπτει είναι "ποιος είναι ο πολιτισμός, με ποιες αρχές και με ποιο σχέδιο κατασκευάζει τη μίμηση, τη διανόηση και τη γλώσσα;".
Ο Φρόυντ στο βιβλίο του "Ο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας", αναφέρεται στη σύγκρουση μεταξύ του πολιτισμού (που απαιτεί κομφορμισμό και καταπάτηση των ενστίκτων) και του ανθρώπου (που αναζητεί την ελευθερία).

Copyright, 8/6/20, Iωάννα N. Tριπερίνα

 

Είμαστε μόνο τόσο δυνατοί όσο το πιο αδύναμο σύστημα υγείας σε ένα τόσο διασυνδεόμενο κόσμο

We are just as strong as the weakest health system in such an interconnected world
 

Tο Συμβούλιο Ασφαλείας ανακοίνωσε ότι συμμερίζεται την έκκληση του Γενικού Γραμματέα για παγκόσμια εκεχειρία με σκοπό να αντιμετωπιστεί η πανδημία του κορωνοϊού που έχει στοιχίσει ήδη πάνω από μισό εκατομμύριο ζωές. Ο επικεφαλής του ΟΗΕ χαιρέτισε την πολυαναμενόμενη κίνηση, καλώντας τις χώρες να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για ειρήνη.  

Copyright, 2/7/20, Ioanna N. Triperina, Psychologist BSc. MSc.

 

Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες αποκάλεσε την πανδημία «καθοριστική στιγμή της σύγχρονης ιστορίας», λέγοντας ότι «η ιστορία θα κρίνει την αποδοτικότητα της ανταπόκρισης όχι από τις δράσεις κάθε ξεχωριστού κυβερνητικού φορέα αλλά από το βαθμό στον οποίο η ανταπόκριση συντονίζεται παγκοσμίως μεταξύ όλων των φορέων για το καλό της ανθρώπινης οικογένειάς μας», και συμπεραίνοντας ότι «με τις σωστές ενέργειες, ο COVID-19 μπορεί να σηματοδοτήσει την έναρξη ενός νέου είδους παγκόσμιας και κοινωνικής συνεργασίας».

Ο Α. Γκουτέρες έκανε έκκληση για παγκόσμια εκεχειρία: Να σταματήσουμε την αρρώστια του πολέμου και να καταπολεμήσουμε την ασθένεια που καταστρέφει τον κόσμο μας.

Copyright, 2/4/20, Ioanna N. Triperina, Psychologist BSc. MSc.

 

 

Πίστη και Πνευματικότητα (Ορθοδοξία)

 

 

ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

 

ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ

 

Copyright, 7/6/20, Iωάννα N. Tριπερίνα

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ;

Ο επιδημιολόγος Michael T. Osterholm και ο συγγραφέας Mark Olshaker, στο κατατοπιστικό τους άρθρο «Chronicle of a Pandemic Foretold: Learning From the COVID-19 Failure — Before the Next Outbreak Arrives» [Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας πανδημίας: μαθαίνοντας από την αποτυχία που προκάλεσε ο COVID-19 – Προτού ξεσπάσει το δεύτερο κύμα της επιδημίας], που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Foreign Affairs, γράφουν τα εξής:
«Η παρούσα κρίση θα τελειώσει κάποια στιγμή, είτε όταν θα είναι διαθέσιμο το εμβόλιο, είτε όταν το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού αποκτήσει ανοσία (αν ποτέ είναι δυνατόν να αποκτήσουμε μια μόνιμη ανοσία), δηλαδή όταν θα έχουν νοσήσει περίπου τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού. Τίποτε από τα δύο δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα, και στο μεταξύ, οι ανθρώπινες απώλειες και η οικονομική ζημία θα είναι τεράστιες».
Και συνεχίζουν: «Η παρούσα πανδημία δεν συγκρίνεται με τον επικείμενο «Μεγάλο Λοιμό» – προοπτική η οποία στοιχειώνει τους εφιάλτες των επιδημιολόγων και των εργαζομένων στη δημόσια υγεία σε όλο τον κόσμο. Η επόμενη πανδημία θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, ένας καινούργιος ιός γρίπης με την ίδια καταστροφική επίδραση που είχε και ο ιός της ισπανικής γρίπης το 1918 – χρονιά κατά την οποία η πανδημία έκανε δυόμισι φορές τον γύρο του κόσμου σε διάστημα μεγαλύτερο τους ενός έτους, επανερχόμενη ξανά και ξανά, σκοτώνοντας περισσότερους ανθρώπους απ’ όσους εξαφάνισε ο αιματηρός και κτηνώδης Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, που προηγήθηκε.
Στην προσπάθειά μας να εξετάσουμε γιατί ο κόσμος βρίσκεται στην παρούσα κρίση, δεν μπορούμε να μιλήσουμε απλώς για υπευθυνότητα ή για μομφή εναντίον κάποιων. Έτσι όπως με διάφορους τρόπους προαναγγέλθηκε αυτή η πανδημία, το ίδιο θα συμβεί και με την επόμενη. Αν ο κόσμος δεν διδαχθεί από την αποτυχία του ώστε να προετοιμαστεί και να δράσει με την ταχύτητα, τις δεξιότητες και την πολιτική και κοινωνική δέσμευση που αρμόζουν στην περίσταση, τότε ο απολογισμός θα είναι μεγαλύτερος την επόμενη φορά. Ακριβώς επειδή ο Covid-19 είναι τρομακτικός, θα έπρεπε να λειτουργεί ως προειδοποίηση για το πόσο χειρότερη μπορεί να είναι μια μελλοντική πανδημία – και να αποτελεί κίνητρο ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για να περιορίσουμε το επόμενο κύμα επιδημίας, προτού να είναι πάλι αργά».
 

Copyright, 8/7/20, Iωάννα N. Tριπερίνα

 

 

 

Ioanna N. Triperina, Psychologist BSc MSc

Address: 38, Dim. Glinou, 32200 Thiva, Viotia, Greece | T. +302262302619 | K. +306977702872

gmail: ioannatriperina

www.clevercareer.gr, copyright Ι.Ν.Τ, 2000-2020

 

 

Βιογραφικό  |  Υπηρεσίες  |  Χάρτης  |  Επικοινωνία

 

Happy to connect with you